Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2009

Όποιος δεν έχει λεφτά, έχει καύλα ...

Μην το ψάχνετε άλλο. Το βιβλίο εξαντλήθηκε

Tα παραμύθια ειναι γαμω τα road-movies. H Oδυσσεια του Ομήρου το ιδιο. Προέκυψαν από τις μετακινήσεις που αναγκάστηκαν να κανουν οι πρώτοι άνθρωποι, λένε κάποιοι. Κάποιοι αλλοι επίσης λένε, από τις εικόνες που έβλεπαν κατα τη διάρκεια του υπνου τους. Τα παραμύθια είναι μέρος μιας συλλογικής μνήμης που κουβαλάμε όλοι στο DNA μας, καθώς ψάχνουμε ο καθενας το δικό του αγιο Δισκοποτηρο. Τον τελευταιο καιρό ( δεν λέω τα τελευταια χρόνια, έτσι για να αποφύγω να "κανω φιγούρα" αυτές τις αγιες μέρες ) παρατηρώ μικρά σημάδια τριγύρω μου που φέρνουν στο μυαλο μου ένα παραμύθι απο τον Βορρά που ειχα ακούσει μικρός. Εκει λοιπόν ο ήρωας μετά απο την απαραιτητη περιπλανηση φτάνει σε μια παράξενη πόλη-νησί στη άκρη της θάλασσας. Οι πολη είναι γεματη μαγαζια και οι κατοικοι βγαίνουν και προσπαθούν να του πουλησουν όσο-όσο τα πανακριβα εμπορευματα τους μόνο για μια δεκάρα. Αυτος όμως δεν έχει φράγκο. Τότε οι κάτοικοι αρχίζουν να θρηνούν και εκείνος μαθαίνει πως βρέθηκε σε μια καταραμένη πόλη που πρίν πολλά-πολλα χρόνια ζούσαν σ'αυτην πλούσιοι έμποροι. Η απληστία τους όμως για λεφτά ήταν τόσο μεγάλη που η πόλη βυθίστηκε στη θαλάσσα. Από τότε κάθε 1000 χρόνια ξαναβγαίνει στην επιφάνεια μόνο για μια μέρα περιμένοντας κάποιον να περάσει και να δώσει μια δεκάρα για να ληθούν τα μάγια. Τότε ο ήρωας τρέχει, να βρει την πολύτιμη δεκαρα ...

Σήμερα δεν έχουμε τόσο πολύ χρόνο στη διαθεσή μας. Οι "μαγικές πόλεις" βυθίζονται και ξαναεμφανίζονται πολύ πιο γρήγορα, ποιος μπορει πλέον να περιμενει 1000 χρονια? Η πρώτη φορά που χάθηκε η ευκαιρία για το ροκ&ρολλ ( εννοώ να κερδισει τη θέση που του αξίζει, καλλιτεχνικα και εμπορικά ) στην Ελλάδα ήταν στις αρχές του 60. Ξαναεμφανίστηκε μερικές δεκαετιές μετα, στα μέσα του 80 , αλλά και τότε βυθίστηκε άδοξα στις αρχές του 90. Σήμερα, 2010 σε λίγο, τα σημαδια μιας "μαγικής πόλης" που λεει και ο Γιοκαρινης στο "Νοσταλγός του ροκ&ρολλ " που είναι έτοιμη να ξαναεμφανιστεί, λάμπουν και φωτιζουν με ένα αχνο φώς, όποιον νομίζει οτι περιπλανιέται σε ενα on the road παραμυθι ή ακόμα περισσότερο σε όποιον τολμά να το κάνει. Σημάδια όπως το βιβλίο του Νικολαίδη που εξαντλήθηκε ( πρόσφατα πήρα το τελευταίο αντίτυπο που υπήρχε στο κέντρο, από τον Ελευθερουδάκη και καθόλου εύκολα ). Μαλιστα έχουν αρχίσει να διαδίδονται φήμες ότι η επανέκδοση μπορει και να αργήσει πολύ ή και να μη συμβει καθόλου, γεγονός που άσχετα αν είναι αλήθεια ή όχι χτίζει ένα ξεγυρισμένο νουαρ μυστήριο. Πόσες βιογραφίες, αφιερωματα, επανεκτελέσεις με θέμα το 60 ή το 80 έχουν βγεί τον τελευταίο καιρό? Μια βόλτα ή έστω ένα ζάπινγκ δίνουν μια απάντηση. Οσο για τους λα'ι'κους καλλιτέχνες φαίνεται ότι κάποιος τους το έχει σφυρίξει το παραμύθι και έχουν βάλει στην άκρη τσιφτετέλια, μπουζούκια και αραμπέσκ ενδυμασίες. Παίζει πολύ ηλεκτρική κιθάρα και δωδεκάμετρο τώρα τελευταια. Η Σου Μορένο στο κυριλέ Χαφ Νόουτ, ο Σαββόπουλος σε μια αφίσα με κλεμένο κόνσεπτ από το Σαρτζεν Πεπερς των Μπίτλς μιλάει για το 1960 και το '' ροκ του μελλοντός μας''. Και μέσα σ'ολα το μικρό-τεράστιο bar au-revoir στην Πατησιων αποφασίζει τελικά να συνεχίσει να λειτουργεί και όσο αντεξουμε βρε αδελφε, ενώ αμιγώς ροκ&ρολλ μαγαζιά όπως το bLUE FOX στη Νεάπολη, δυναμώνουν νύχτα με τη νυχτα, όχι απο συνηθισμένους και άρρωστους νοσταλγούς όπως εγώ ας πουμε, αλλά απο νεαρό κόσμο, φρέσκο κόσμο που ψάχνεται με μανία, σε μια γερασμένη πόλη.

Ζούμε σε γερασμένη πόλη, σε πόλη φάντασμα. Μια πόλη μούμια, το ξέρουμε οι περισσότεροι. Κάτι ξεπροβάλει από μέσα της, μετά από 30 χρόνια, οπως στο παραμύθι, αυτό είναι σίγουρο. Κάτι σαν πόλη μέσα στην πόλη. Μια ξενόφερτη αναβίωση, μια καινούργια ευκαιρία για ροκ&ρολ στην Ελλάδα, μια μικρή αρπαχτή? Θα δείξει. Θα φανεί όταν oi διάφοροι έμποροι αυτής της " μαγικής πόλης" θα αρχίσουν να μας ζητάνε επίμονα να αγοράσουμε κάτι από το ροκ&ρολλ που ετοιμάζουν.

(συνεχίζεται )

2 σχόλια:

  1. To ροκ εντ ρολλ θα επιστρεψει μεσα απο την γενια που τα εσπασε τον περασμενο Δεκεμβρη, και δεν εννοω τους κουκουλοφορους.
    Οι καιροι μυριζουν αγανακτηση, επανασταση και αλλαγη. Ο καιρος γαρ εγγυς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Να σου πω τη συνέχεια του παραμυθιού; Θα τους έρθει από εκεί που δεν το περιμένουν -όταν, ήσυχοι, θα βαυκαλίζονται οτι όλα αυτά τελείωσαν. Τότε ακριβώς θα σκάσει στα μούτρα τους ο δικός μας και μιλάμε για πυρηνική έκρηξη, όχι σαχλαμάρες -έτσι; Μοντεζούμα, Γουρούνια, Βαλκάνιος αλλά και Τυμβωρύχοι, Ιούλιος στην Κόλαση, Συμεών Αστράς... και οι ταινίες, καθαρές κι ακονισμένες σα λάμες...

    Άκου με που στο λέω -από εκεί που δεν το περιμένουν θα τους έρθει και μέχρι να το καταλάβουν θα μας έχουν ξεβράσει οι υπόνομοι, θα μας έχουν αδειάσει οι λόφοι πάλι πίσω στην πόλη.

    Θα τα πούμε σύντομα λοιπόν -μην απομακρύνεσαι.

    Υ.Γ.: Είναι και Χριστούγεννα -ωραίο σκηνικό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή