Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2012

"Ενα σιδερά να βαλει τη σωληνα ... " ΜΕΡΟΣ Γ



(ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΕΔΩ )

" Δε νομιζω πως εδω στην Ελλαδα θα εξαφανιστει η πορνεια. Σε κανενα μερος δεν εχει σβυσει, απλως την εχουν επουλωσει. Ακομα και στα κουμουνιστικα κρατη υπαρχει ακομα, κρυφα. Αν το κρατος μας γινει κουμουνιστικο αυτο θα ειναι εναντιον μας. Το αριστερο κομμα δεν θελει τον επι πληρωμη ερωτα. Ομως αφου θα τα εχεις ολα,βεβαια,δε θα σε ενοχλησει και πολυ. Πιστευω πως θα ζησουμε πολυ καλα.Γιατι αν εγω θα εχω το σπιτι μου, αν δεν πληρωνω ενοικια και ειδικα αν υπαρχει παιδεια γιατι να στεναχωρηθω. Θα δουλευω και θα παιρνω ενα μισθο που θα με φτανει να συντηρω την οικογενεια μου ... "

Αυτα λεει στο βιβλιο "ΠΟΥΤΑΝΑ" της Τασιας Χατζη, που κυκλοφορησε το 1980 απο τις εκδοσεις ΟΔΥΣΣΕΑΣ, μια απο τις 11 ιεροδουλες που η συγγραφεας βρηκε να δουλευουν σε μπαρ-βιζιταδικα της εποχης, σε ξενοδοχεια στην Αθηνάς,Σωκρατους και Σοφοκλεους, σαν πατρονες-ιδιοκτητριες οικου ανοχης ή σαν"ρεπατζουδες" ( δηλαδη μη δηλωμενες πουτανες που δουλευουν στη θεση της ιδιοκτητριας του μπουρδελου). Δεν παραλειπεται οπως ειναι φυσικο και η κλασσικη περιγραφη του χωρου:
" Η κοπελα με την στολη της δουλειας μεσα σε ενα αλλοκοτο ντεκορ οπου τα εικονοστασια με Παναγιες και Εσταυρωμενους ζευγαρωνουν με ημιγυμνες φωτογραφιες και ποστερ σταρ. Η συγγραφεας απο τη μεσα μερια για να μη την ενοχλουν "αυτα τα γομαρια" ( προφανως συμβουλη που της εδωσε η πουτανα) Στην αφιξη καθε νεου πελατη, διακοπη στο μαγνητοφωνο, βγαινει η υπηρεσια, παλια πορνη ή ομοφυλοφιλος, που ο ετεροφυλικος ρατσισμος, εχει περιθωριοποιησει, να πει στον πελατη τον τροπο δουλειας της κοπελας και την τιμη. " Πισωκολλητο κι'απο πανω, με προφυλακτικο" ή " Περιποιηση δεν εχει". Στη συνεχεια παρουσιαζοταν η κοπελα εκανε ενα σκερτσο το ιδιο παντα, κι ευθυς αποσυροταν και η υπηρεσια να λεει " Αυτη ειναι η κοπελα, θα περασεις? " Το τυπικο της συναλλαγης στον οικο ανοχης ... Αν ο πελατης εφευγε γιατι δεν του αρεσε η κοπελα κουβεντιαζαμε ησυχες μεχρι την αφιξη νεου. Αν ηθελε να περασει περνουσε σε καποιο δωματιο, εμεις συνεχιζαμε να μιλαμε για πεντε λεπτα μεχρι να ξεντυθει ο κυριος. Μετα εφευγε η κοπελα και σε ενα δυο λεπτα επεστρεφε και συνεχιζαμε. Ειχα ξαφνιαστει. Συζητουσαμε σαν να μην ειχε μεσολαβισει τιποτα. Σα να χε παει να αγορασει ενα σαντουιτς, ζητουσε συγνωμη που με αφησε να περιμενω, θυμοταν λαμπρα που ειχαμε σταματησει και συνεχιζε να αφηγειται ... )

Οπως υποψιαζεται κανεις, απο τις λεξεις ακομα που ακολουθουν τον βασικο τιτλο στο εξωφυλλο: "μια γυναικεια μοιρα ή η αθλιοτητα να' σαι γυναικα ", η συγγραφεας τάσσεται κατα της Πατριαρχικης ταξικης κοινωνιας ...

" Που κυνικα επαναλαμβανει οτι ολες οι γυναικες ειναι πουτανες και η Γυναικα θυμα της κοινωνιας των αντρων εσωτερικευει καταστροφικα αυτη την αφοριστικη ρηση που εκφραζει ταυτοχρονα μια επιθυμια τους. Γυναικα γινε πουτανα οταν εγω ο Αντρας σε θελησω ή γυναικα προσπαθησε να μου αποδειξεις πως δεν εισαι πουτανα για να γινεις μητερα των παιδιων μου...
Μια μομφη που εκφοβιζει και χειραγωγει θαυμασια τη γυναικα ποικιλοτροπος ... "
Ο Αντρας-δυναστης-αναγνωστης νιωθει απο τον Προλογο ακομα την επιθυμια της συγγραφεα να του επιστρεψει μεσω του βιβλιου της αυτη τη"μομφη". Βεβαια η συγγραφεας εχει το πολυ σοβαρο ελαφρυντικο πως ζει στο τελος της δεκαετιας του 70, μια εποχη που οι μορφωμενες και επαναστατημενες γυναικες της Μεταπολιτευσης φαινεται να αγκαλιαζουν την πρωτοεμφανιζομενη για τα τοτε ελληνικα δεδομενα, ιδεα της παγκοσμιας γυναικειας χειραφετισης με τη σκληροπυρινικη-μονοπλευρη αγαπη του ζηλωτη.
Αν το αιτημα του βιβλιου θα ηταν καποτε στον τοπο μας να δηλωθουν και "Αρσενικες πορνες " που θα εκμεταλευονται σεξουαλικα οι γυναικες, εκτος οτι θα ειχε πλακα, θα ηταν δικαιο, και μαλιστα θα επιβεβαιωνοταν κατα καποιο τροπο σημερα. Η φανερη αξιωση ομως της συγγραφεα ειναι να παψουν να υπαρχουν γυναικες πορνες και να σταματησει ετσι η σεξουαλικη εκμεταλευση απο τον ανδρα πελατη και η οικονομικη εκμεταλευση απο τον ανδρα-νταβατζη , οποτε να σταματησει και η Πατριαρχικη κοινωνια να αισχροκερδει εις βαρος τους. Συμπονα βεβαια τις δυστυχισμένες πουτανες αλλα κατα καποιο τροπο θεωρει την υπαρξη τους αχίλλειο πτερνα της Γυναικειας υπαρξης, ενω τα μπουρδελα τα ξενοδοχεια και τα κωλομπαρα ανδρο συνομωσιας κατα της Γυναικειας αξιοπρεπειας.
Ετσι τονιζει το αισθημα οργης και μισους που ενιωθε οταν γυριζε εξουθενωμενη απο τις πιατσες, τα μπουρδελα, τα ξενοδοχεια μετα απο συζητηση με την καθε γυναικα, γιατι και εκεινη ειχε αναστατωθει σαν γυναικα
" αντικριζοντας τη γυναικεια σκλαβια και ταπεινωση, τον παραλογισμο του αγοραιου ερωτα, την εμπορευματοποιηση του γυναικειου σωματος, τη χαμηλοφωνη διαπραγματευση της σεξουαλικης μισθωσης, "Ποσο παει? -Τετρακοσσιες δραχμες με προφυλακτικο", τη θλιβερη φετιχοποιηση του ερωτα, την επιβεβλημενη απο την κοινωνικη και κρατικη μεταχειριση πνευματικη και ηθικη εξαθλιωση των γυναικων, την αδυσωπητη παρουσια του αντρα με ολες τις συμφορες που συνεπαγεται για τη γυναικα, ειτε αυτος ειναι ο πελατης, ειτε ο Νταβας ειτε ο ξενοδοχος ειτε ο αστυνομικος, την ανταγωνιστικη διεκδικηση απεναντι στις υπολοιπες γυναικες, τις "σπιτικες" με τη διαπιστωση-αμυνα τους "οι αλλες ειναι πιο πουτανες" και την καθολικη τελικα σεξουαλικη αθλιοτητα. Γιατι ειναι η ΓΥΝΑΙΚΑ, η γυναικεια υπαρξη, οχι η "πουτανα" αυτη που καθημερινα εξευτελιζεται, ταπεινωνεται και εμπορευματοποιειται εκει"

Μια πιο αντικειμενικη διασταση στο θεμα την δινει η ιδια η Πουτανα η ζωη. Οι 11 ιεροδουλες που μιλανε φαινονται πιο χαλαρες, και περιγραφουν ξερα χωρις περιστροφες, και συχνα με λιγοτερη απο οτι θα περιμενε η συγγραφεας την αισθηση του κοινωνικου θυματος για τον εαυτο τους, τη ζωη μεσα απο τη δουλεια τους και μαζι μια ελληνικη κοινωνια υπανάπτυκτη, αμόρφωτη και βαρβαρη των δεκαετιων του πενηντα, εξηντα και εβδομηντα .
Τα παιδικα χρονια λιγο πολυ αθλια για ολες. Επαρχια ή περιθωριακη συνοικια, στερηση, ανικανοι γονεις με σακατεμενα μυαλα, εκμεταλευση .
Η Ντινα 42 χρονων το 1980, λεει:

" Οταν πηγαινα ακομα στο δημοτικο σχολειο στην Πεμπτη ταξη ειχα μπλεξει με εναν χωροφυλακα. Απο αυτον εμεινα εγκυος στα δωδεκα. Αυτος φοβηθηκε και ζητησε μεταθεση.Οταν η κοιλια μου ειχε αρχισει να φαινεται και πηγα στη μανα της νυφης μου και της στο ειπα,οτι εχω παθει αυτη τη ζημια, αμα θελει ο αδελφος μου ας με σκοτωσει αμα θελει ας με παει να βρω αυτον. Αυτος ειχε πετυχει την μεταθεση του για αλλη επαρχιακη πολη. Μολις το ειπαν στον αδελφο μου πηγε να με σφαξει ... με τα πολλα με πηγε. Τον βρηκαμε συζητησαμε μου ειπε να παμε στην Αθηνα να ριξουμε το παιδι και να μου νοικιασει ενα σπιτι να μεινω, γιατι δεν του επετρεπε ακομα η υπηρεσια να παντρευτει. Αυτος ομως ελεγε ψεματα και τελικα με πηγαν στο ιδρυμα Μητερα και γεννησα το παιδι εκει. Δεν το ξαναειδα απο τοτε ..."

Οι περισσοτερες περασαν τα παιδικα τους χρονια σε ιδρυμα. Η "Φωφω" 25 χρονων το 1980 λεει:

" Γεννηθηκα το 1955 στο Βολο και απο δυο χρονων εζησα στην Αθηνα. Στα 15 μου ο πατερας μου με εκλεισε στο αναμορφωτηριο, γιατι φοβοταν μηπως γινω ξερω γω ,πουτανα. Με εβαλε στο αναμορφωτηριο μαζι με τον αδελφο μου γιατι λεει θα γινομασταν αλητες. Στο αναμορφωτηριο χαλας πιο πολυ. Αυτα που ειδα εκει μεσα δεν φανταζομαι να τα ξαναδω στη ζωη μου. Μας δερνανε πολυ και με το παραμικρο μας βαζαν πειθαρχειο.Πολλες φορες φερνανε την Αστυνομια, το 100 για να δερνει τις απειθαρχες. Εβλεπα κοπελες εγκυες να μη ξερουν απο ποιον ειναι, να βαζουν βελονες στην κοιλια τους, να κοβουν φλεβες. Τις τρεχαν στο νοσοκομειο αλλα δεν τις πηγαιναν για εκτρωση. Κανονισα με 10 κοπελες και πηδηξα τη μαντρα και το εσκασα"

Το ξυλο, ο φοβος και η αγνοια συνεχιζεται και εκτος ιδρυματος. Η "Βανεσα" 19 χρονων το 1980 λεει :

Μετα απο αποπειρες αυτοκτονιας, εγραψα ενα γραμμα στη μητερα μου να ερθει να με παρει απο το ιδρυμα στη Λαρισα. Η μητερα μου επειδη της στερουσα την ελευθερια μου εριχνε αγριο ξυλο. Το σκασα και με εψαχνε η Αστυνομια και στην αρχη οπως σου ειπα με φιλοξενουσαν διαφοροι γνωστοι που ηθελαν να ικανοποιησουν τις σεξουαλικες τους αναγκες. Την πρωτη φορα με φιλοξενησαν τρια παιδια τα οποια εκμεταλευτηκαν το γεγονος οτι ειμαι ξεκαρφωτη και με βιασανε. Αφου με πηδηξαν με πηγαν σε ενα αλλο σπιτι που εμενε ενας γεροντας για να με πουλησουν σε καποια τιμη. Εγω φοβισμενη δεχτηκα να παω μεχρι εκεινο το σπιτι, εξαλου απο ποιον θα μπορουσα να ζητησω βοηθεια. Η Αστυνομια με κυνηγουσε, οι γονεις μου ... χειροτερα. Ο Γερος με ειδε χλωμη και φοβηθηκε οτι ημουν αρρωστη και δεν εκανε τιποτα μαζι μου. Τα παιδια με χτυπησαν μετα γιατι λεει εγω κατι ειχα πει στο Γερο γι'αυτους. Για τον βιασμο δεν ειπα τιποτα, που να τα πω ...

Σ αυτο το σημειο οι κοπελες αποφασιζουν να επιβιωσουν . Η Βανεσα συνεχιζει λοιπον:

... αλλα αφου ειδα οτι υπαρχει αυτος ο ευκολος δρομος για το χρημα επιχειρησα να το κανω μονη μου στα 14.
Πηγα σε ενα μπαρακι στην Αλεξανδρας και ειπα του αφεντικου να δουλεψω βιζιτα ... Αλλα ημουν ανηλικη και σκαστη, οποτε σταματαγα, αρχιζα ξανασταματαγα με βρισκαν με πηγαιναν πισω στη μητερα μου το ξαναεσκαγα και αυτο κρατησε μεχρι τα 17. Τον καιρο που ημουν σκαστη, περα απο τη βιζιτα εκανα και δουλειες του ποδαριου. Δουλεψα σε γραφειο εσωτερικης διακοσμητικης, παραδουλευτρα, μπαρ-γουμαν κλπ. Αλλα μου ριχνονταν συνεχεια τα αφεντικα και εγω εφευγα. Ελεγα, τον κερατα να δουλευω και να με πηδαει ολο το μηνα για τις οκτω χιλιαδες δραχμες μηνιατικο. Γιατι να κατσω? Για ποιο λογο. Και πριν συμπληρωσω εβδομαδα εφευγα ... "

Η δουλεια στο εργοστασιο οσο πλησιαζουμε στη δεκαετια του 80 φαινεται να χανει ποντους. Η "Μυρτω" 20 χρονων το 1980 λεει: "

Συναντησα τυχαια μια παλια μου γνωστη απο το ιδρυμα κοντα στο Θησειο και αυτη μου ειπε να, εχω παρει αυτο το δρομο ... Την πηγα μεχρι τη δουλεια της και εκατσα στο μπαρ να πιω ενα ποτο. Το μπαρ ηταν βιζιταδικο. Ενω επινα το ποτο μου με καμακωσαν δυο'τρεις πελατες γιατι με περασαν της δουλειας. Εγω εκεινη τη στιγμη δεν σκεφτηκα ουτε ηθικα, ουτε ταμπου ουτε προκαταληψεις αλλα απλα σκεφτηκα οτι εργαζομουν σε μια βιοτεχνια και επαιρνα τοτε εκατονογδονταπεντε δραχμες μεροκαματο σαν ανηλικη και δεν θα ηταν ασχημα να βγαλω χιλιες ή δυο χιλιαδες δραχμες να ανασανω λιγακι. Η βιζιτα σ¨αυτο το μαγαζι ειχε πεντακοσιες. Πηγα λοιπον με τον πρωτο πελατη, με το δευτερο και τελικα μεχρι της δυο η ωρα τα μεσανυχτα ειχα βγαλει δωδεκαμησι χιλιαδες. Τοτε ημουν δεκαοκτω χρονων ..."

Δεν ειναι λιγες οι περιπτωσεις που την κοπελα τη βγαζει στη βιζιτα καποιος δικος της, αντρας-γκομενος-πατερας και η μανα ή η πεθερα κανουν τα στραβα ματια. Η "Δημητρα" 27 χρονων το 1980 λεει:

" ... Τοτε ημουν δεκαοχτω χρονων. Πανω στους δυο μηνες που ημουν με τον Δ. τελειωσαν τα λεφτα. Αυτος ομως δεν πηγαινε για δουλεια. Μια ωραια πρωια,μου λεει,πρεπει να δουλεψεις και εσυ γιατι τωρα η οικοδομη εχει πεσει σε κριση και δεν εχουμε δουλεια. Δεν πειραζει του λεω θα παω να δουλεψω εγω σε εργοστασιο. Α, μου λεει τι να παρεις απο το εργοστασιο. Τρακοσια φραγκα μεροκαματο τι να σου κανουν.Η γυναικα ενος φιλου μου εχει δυο ανθρωπους που πανε και κανουν ερωτα μαζι της και την πληρωνουν. Τι λεω, θα κανω ερωτα με ανθρωπους που δεν ξερω? Κανεις δεν θα το μαθει μου λεει θα σε πηγαινω εγω σε ενα μερος και θα σου δινει 10.000 ο ενας.Του λεω καλα, εσυ το θεωρεις σωστο αυτο το πραγμα? Ακου μωρη καριολα μου λεει, αν θες να πας καλως, αν οχι εμενα ξεγραψε με. Ελα τωρα που εγω απο την πλευρα μου ειδα, πως με πηγε στους δικους του και λεω ο ανθρωπος πρεπει να εχει καλο σκοπο για να με παει ετσι αυθορμητα αμεσως στους δικους του πρεπει σιγουρα να μην ειναι αλητης. Να παω εκει δεν ηθελα. Τον αγαπουσα, η αληθεια ειναι πως ηταν πολυ ομορφος ...

Ακομα και αν δεν υπαρχει γκομενος που θα τις βγαλει στο πεζοδρομιο, αργα η γρηγορα θα υπαρξει καποιος νταβας να τις εκμεταλευτει. Τις περισσοτερες φορες μαλιστα τον δημιουργουν οι ιδιες απο συναισθηματικη αναγκη. Η "Μαγδα" 51 χρονων το 1980 λεει:

... Τωρα πως γινεται αυτος ο ανθρωπος να γινεται κακος και να σου παιρνει τα λεφτα? Δεν νομιζω οτι φταιει αυτος. Κατ εμε φταιει η γυναικα. Οταν εσυ βγαζεις δεκα χιλιαδες την ημερα και δινεις σε εναν νεαρο που κανεις κεφι και που αυτος βγαζει το πολυ χιλιες την ημερα και τον βγαζεις εξω και τον πας στα μπουζουκια , δεξια και αριστερα και δεν ξερω και εγω που αλλου και τα πληρωνεις ολα εσυ και του δινεις πεντε δεκα χιλιαδες δραχμες μοιραια θα σκεφτει να σε εκμεταλευτει. Οι γυναικες θελουν να χουν τον καλυτεραο, τον δυνατοτερο, τριχες τωρα ... Η γυναικα που ναι της αμαρτιας εχει την αδυναμια να δινει, γιατι νομιζει οτι αυτο κανει καλο στον ανθρωπο που εχει, αυτος αρχιζει αλλη τακτικη. Ξερεις εγω εχω οικογενεια, εχω υποχρεωσεις, εχω αδελφη να παντρεψω. Αυτο το ανθρωπακι λοιπον που αγωνιζεται ολα του τα χρονια για να πιασει πεντε δεκαρες παει μια γυναικα και του προσφερει καθε μερα δεκα χιλιαδες δραχμες. Δεν θα τα παρει? Θα τα παρει την πρωτη, θα τα παρει τη δευτερη, την τριτη θα πει, φτου στο διαολο και εγω ο μαλακας πηγαινα και δουλευα για πεντακοσια και για χιλια τωρα η κυρια μου φερνει δεκα χιλιαδες στο πιατο. Και κατεβαινει λοιπον στις πιατσες που συχναζε αυτος που δεν ειχε να φαει, με το καλυτερο κοστουμι και το καλυτερο κομπολοι.Κομπολοι ξερεις τι παει να πει. Χρυσο κομπολοι. Αφου λοιπον παιζει ζαρια και εχει φαει τ αντερα του, παιρνει το κομπολοι και κατεβαινει στις πιατσες που ετρωγε σφαλιαρα για να πιασει ενα χιλιαρικο και αρχιζει εκεινος και ριχνει σφαλιαρες. Γιατι? Αφου εχει τη γυναικα που του δινει δεκαπεντε χιλιαρικα θα πιασει και αλλες δυο. Ετσι του εμαθε η ζωη αυτη. Βεβαια υπαρχουν αγαπητικοι που δερνουν και μαχαιρωνουν τις γυναικες. Δεν μπορεις να τους βαλεις ολους στο ιδιο τσουβαλι. Αυτοι ειναι εγκληματιες. Οπου και αν ηταν αυτοι θα ηταν εγκληματιες. Τους αγαπητικους τους κανουμε εμεις εκτος απο τους μαστρωπους. Και μια γυναικα μπορει να ειναι μαστρωπος ...

Ακομα και αν γλυτωσουν το ξυλο ή το χαρακωμα του νταβατζη, αργα ή γρηγορα ολες θα πεσουν θυματα κακοποιησης απο τις Αρχες. Οι μαρτυριες ειναι πολλες ιδιαιτερα στις παλιοτερες που δουλεψαν την εποχη της Χουντας. Περα απο το ξυλο για να μαρτυρησουν πως βγηκαν ( Συμφωνα με τις ιδιες, οι αστυνομικοι εψαχναν σ'αυτη την περιπτωση να βρουν αν υπαρχει καποιος που τα παιρνει απο τις γυναικες χωρις να δινει και σ'αυτους ) , οι ιεροδουλες περνουσαν δεκαημερα μεχρι η Ασφαλεια να δηλωσει στα πρακτικα το ονομα τους, δεμενες μεσα στα κρατητήρια και υποβαλλονταν σε φαλαγγα οσπου να υπογραψουν ομολογια. Η "Μαρια" 26 χρονων το 1980 λεει:

... Κι ομως ο νομος μολις με δει εμενα να καθομαι κατω στην εισοδο του ξενοδοχειου λεει να με δειρουν. Το περασμενο Σαββατο μαζευτηκε αλητεια απο κατω, ειναι η μερα τους, τους ειπα να φυγουν δεν φευγανε, αιφνης νασου το 100. Μολις βλεπω το 100 λεω κατσε να ανεβω απανω να μην εχω μπερδεματα. Μου φωναζουν, ε εσυ που πας για κατεβα κατω. Αυτοι μαζευουν δυο τρεις τους βαζουν μεσα στο 100 και φωναζουν ενισχυσεις. Ερχονται τρια 100. Λεει σε εμενα ενας μπατσος για μπες μεσα. Του λεω γιατι, μου λεει να παμε στο τμημα.Γιατι ρε παιδι μου λεω, αφου εμας ερχεται και μας παιρνει το Ηθων.Οχι μωρη μου λεει θα μπεις μεσα ακους τι σου λεω και μ¨εχει πιασει απο το μπρατσο και με ποναει. Εκεινη την ωρα φωναζει ενας μεσα απο το 100. Αμα δεν την παρεις δεν εισαι αντρας, δεν εισαι τιποτα. Και που τον ακουω γυριζω και του λεω με συγχωρεις διασκεδαζετε μαζι μας? Ναι μωρη μου λεει διασκεδαζουμε σε πειραζει_ Και με πιανει απο τα μαλια. Εγω καθοτι ειμαι νευρασθενικη και δεν τους χωνευω καθολου δεν πηγαινα. Πεφτουν απανω μου ισα με 10 αστυνομικοι ο ενας με τραβαγε απ¨τα μαλια ο αλλος απο τα χερια, ο αλλος απο τα ποδια λες και ημουν τσουβαλι και με εχωσαν στο 100 ηθελαν να με πανε μεσα ετσι για καπριτσιο για να δειξουν οτι ειναι αντρες ...μη φωναζεις μωρη πουτανα και μου δινει μια μπαμ στο ματι και μου γινεται το ματι τοσο και τον αρπαζω απο τα μουτρα, ειχα και τα νυχια και του κατεβαζω τη μαπα κατω, ο αλλος μου κανει λαβη. Μας πανε στο Πεμπτο. Μολις μπηκαμε μεσα στο τμημα αυτος που του χα κατεβασει τη μαπα με αρχιναει στις μπουνιες και εγω με κατι μποτες μυτερες που ειχα τον πηρα στις κλωτσιες. Δικηγορο δεν αφηναν να καλεσουμε τιποτα. Την αλλη μερα αυτοφωρο με την κατηγορια σωματικες βλαβες. Στην καταθεση γραψανε οτι ηθελαν. Πηγα στο δικαστηριο με δικασανε 50 μερες με τριετη αναστολη.

Αυτη η δουλεια εχει συνεπειες. Ολες το ξερουν, απο την αρχη. Η "Ποπη" 31 χρονων το 1980 λεει:
Για μας ομως ειναι μια απαισια δουλεια, σου σπαει τα νευρα. Προσπαθουμε να το παρουμε αποφαση πως αφου βγηκαμε σ'αυτη την εργασια θα εχουμε και τις συνεπειες της. Ετσι πολλες γινονται αλκοολικες και αλλες παιρνουν ναρκωτικα ψαχνοντας για μια διεξοδο. Ειναι μια διεξοδος στα ψυχολογικα προβληματα που μας δημιουργει η δουλεια. Γι'αυτο υπαρχει επισης μεταξυ μας η ομοφυλοφιλια και αυτο γιατι υπαρχει μεγαλυτερη κατανοηση μεταξυ δυο γυναικων παρα μεταξυ ενος αντρα και μιας γυναικας πορνης. Ξερω τι δουλεια κανει, ξερει τι δουλεια κανω σα γυναικα καταλαβαινει η μια τα προβληματα που εχει η αλλη ...

Υπαρχει επισης και το ονειρο της οριστικης αποδρασης καπου στον οριζοντα που σε κανει να αντεχεις. Η "Κατια" 26 χρονων το 1980 λεει:

... Καθημερινα αντιμετωπιζω τοσους αντρες που εχω πια σιχαθει το αντρικο φυλο. Και λεω αμαν, να τελειωσω να σηκωθω να παω στο σπιτι μου να δω τα παιδια μου.Τα παιδια μου δεν ξερουν πως κανω αυτη τη δουλεια, δεν τρελαθηκα να τους το πω. Εξαλου κανενα χρονο θα δουλεψω ακομα και μετα σκοπευω να σταματησω. Εχω αγορασει κατι οικοπεδα και σπιτια, θελω να κανω μερικα ακομα πραγματα και μετα να βλεπω την Αθηνα και να φευγω μιλια μακρια. Θα φυγω για την επαρχια μαζι με τα παιδια μου και θα ανοιξω μαγαζι ...

Μεχρι τοτε ομως αναγκαστικά θα πρεπει να υπομεινεις την καθημερινη ρουτινα, που δεν ειναι παντα νορμαλ . Η "Κασσιανη" 36 χρονων το 1980 λεει:

... Η πελατεια μου προερχεται κυριως απο τη μεσαια ταξη και κατω. Οι πλουσιοι δεν θα ερθουν σε εμας, θα πανε στα κρυφα διαμερισματα αυτα που λειτουργουν με τηλεφωνο. Εχω πελατες, νεους γερους φυσιολογικους και ανωμαλους. Και το τι ζητανε απο μας οι πελατες δεν περιγραφεται. Οι βιτσιοζοι γενικα ειναι μεγαλοι στην ηλικια και αριστοκρατες. Και αφου ικανοποιησουν τα βιτσια τους μετα κανουν ζοριλικια στη γυναικα για να δειξουν αντρες. Ενας ανωμαλος που ρχεται στο μπουρδελο δε θα δειξει ποτε την ανωμαλια του στη νομιμη γυναικα του. Φερειπειν απο εγωισμο δε θα γλυψει τη γυναικα του ή δεν θα της ζητησει να του βαλει αγγουρι πισω, πραγμα που το ζηταει απο μας. Παντως οτι και να ναι, φυσιολογικος ή ανωμαλος αμα κανει ερωτα με τη γυναικα του οπως κανει εμας η γυναικα του θα φυγει. Με εμας δεν εχει ερωτικο παιχνιδι, ουτε φιλια και χαδια. Γι¨αυτο και δεν μπορεις να ευχαριστηθεις μεσα στο μπουρδελο. Τον πελατη τον βλεπεις χρημα, κοιτας πως θα τελειωσει να φυγει. Μπορει να εισαι απο κατω και να σκεφτεσαι τις διαφορες δουλειες σου, δεν το δειχνεις βεβαια γιατι ο αλλος δν προκειται να τελειωσει ποτε. Οι αντρες βεβαια ευχαριστιουνται και μετα κοκορευονται στο καφενειο πως γαμησαν απο ολες τις τρυπες και ας την επαιξαν στο τελος.Ηρθε ενας μια φορα με κατι τυλιγμενο στο χαρτι. Ηταν ενα τεραστιο αγκουρι, του ειχε βαλει και καποτα και μου ζητησε να του το βαλω. Το ριξα στην τρελη, βαλτο μονος σου μη σε πονεσω. Το βαλε μονος του και την επαιζε και εγω καθομουν διπλα του γυμνη και απλα με κοιταζε. Απο τοτε εχω να φαω αγκουρι. Ερχεται μια αλλη φορα ενας παιδαρος 30-35 χρονων περιπου. Τοτε ειχα ενα ομοφυλοφιλο. Ηθελε τον ομοφυλοφιλο.Ο πελατης του εκανε τσιμπουκι και μετα εκατσε να τον πηδηξει ο ομοφυλοφιλος. Στο τελος τον πληρωσε 4.000 και εμενα απο πανω.Τυχαινει μια φορα να παω σε ενα αλλο μπουρδελο που δουλευε μια φιλη μου για να τη δω. Ακουω να πεφτει αγριο ξυλο. Η φιλη μου ακουσε πως ημουνα εκει και φωναξε για ενισχυσεις. Τον παταγε αυτη με τα τακουνια στην κοιλια και εγω του τραβαγα με δυο μανταλακια τις ρωγες. Ξυλο να δουν τα ματια σου και αυτος ζηταγε πιο πολυ. Αφου τελειωσε πληρωσε σαν ωραιος κυριος 10.000 δραχμες εκεινη την εποχη. Κοπρομανεις που θελουν να εισαι απο πανω και να τους χεζεις ή να τους κατουρας. Αιμομιχτες: Βλεπω το μουνι σου μανα, βλεπω το μουνι σου μανα,νεκροφιλους που μαζευουν γυναικες απο το πεζοδρομιο και τις πανε για αμυθητα ποσα σε νεκροκαμαρες που εχουν στις βιλες τους ή στα μεγαλα ξενοδοχεια της Αθηνας, μπανιστιρητζιδες, διεστραμενους καθε λογης. Ασεδε τους σουπερ αντρες που σου κανουν τον καμποσο και αν δεν τους βαλεις κωλοδαχτυλο δεν χυνουν. Μου εχουν ερθει σπανια βεβαια πελατες να συζητησουν μαζι μου για σεξουαλικα τους προβληματα και τους βοηθαω ιδιαιτερα οταν εχουν ανικανοτητες. Δεν εχω παρει ποτε γνωστο μου ομως. Με καποιον που ηπια εστω ενα καφε δεν μπορω να τον δω σαν χρημα ...

Οποιος και να ειναι ο λογος που βγηκαν τελικα στην πορνεια ολες συμφωνουν, πως συντομα γλυκαινονται στα λεφτα. Η "Ελενα" 31 χρονων το 1980 λεει:

"... Καταναλωνουμε παρα πολλα χρηματα. Διαβολομαζωματα, διαβολοσκορπισματα. Ευκολο κερδος, ευκολα χαλιουνται. Καταναλωνουμε γιατι η στα παιδικα μας χρονια ή στην παντρεια μας εχουμε ζησει στη μιζερια και οταν πιανουμε λεφτα κοιταμε να κανουμε εφε. Κοιταμε να φορεσουμε οτι καλυτερο υπαρχει, να παρουμε το καλυτερο αυτοκινητο, για να λεμε αυτη μπορει να ειναι πουτανα αλλα κοιτα πως ζει. Εγω κανω αυτη τη δουλεια επαγγελματικα για να συντηρω την οικογενεια μου γιατι ειναι επικερδες επαγγελμα. Μπορει να ζεις πιο ανετα απο το να δουλευεις στο εργοστασιο ...

Η "Ελενα" ειναι και η κοπελα που κλεινει τη συνεντευξη της στο βιβλιο με εκεινη τη σκεψη για την περιπτωση που το ελληνικο κρατος θα γινοταν καποτε κουμουνιστικο, που αναφερθηκε στην αρχη αυτης της αναρτησης και αθελα της βαζει το τελος και την αρχη ενος κυκλου.
10-15 χρονια περιπου μετα στην Ελλαδα, η ελευθερη γενιά του Πολυτεχνειου θα ψαχνει επιπλωμενο διαμερισμα στα προάστια ενω ολος ο Κοσμος θα μαθει πως εκτος απο τον Πατριαρχικο Καπιταλισμο και ο Κουμουνισμος τελικα μπορει να παραγει πουτανες με τα ιδια σακατεμενα παιδικα χρονια, το ιδιο βαρβαρο περιβαλον, την ιδια αναγκη για επιβιωση, την ιδια αυτοδιαθεση στην πασης φυσεως εκμεταλευση, τα ιδια αποθυμενα καταναλωτισμου. Το επομενο βημα ηταν να εξαφανιστουν τη δεκαετια του 90 απο την Ελλαδα (και απ'ολη τη Δυση) οι ασύμφορες πλεων εγχώριες επαγγελματιες πουτανες που μεχρι τοτε γεμιζαν τα πεζοδρομια, τα ξενοδοχεια, τα κωλομπαρα ή τα μπουρδελα και καποια Yana ή Liliya ή Victoriya που ηρθε απο την Poltava το Nikolaev ή το Krasnodar να τις αντικαταστησει ξεκινησε με τη σειρα της να φτιαχνει τη δικια της προσωπικη ιστορια που δεν διαφερει σχεδον σε τιποτα απο τις αντιστοιχες ελληνικες που αναφερονται στο βιβλιο του 1980. Η ιστορια της Πουτανας εχει κοινο σεναριο σε ολες τις γλωσσες.
Μια ιστορια που μας λεει οτι η πουτανα ηταν και θα ειναι ενα θυμα που αναγκαζεται να κυνηγάει θύματα για να επιβιωσει . Και την εποχη που γραφτηκε το βιβλιο ο Ελληνας θυμα πολλαπλων στερησεων ο ιδιος αντιλαμβανοταν την πουτανα σαν κοινωνικο θυμα που μπορει να εκμεταλευτει χωρις δυσκολια για να ξεκαυλωσει.
Ηταν ενα ειδος μακιαβελικης άτυπης συμφωνιας που τα χερια δινονταν μυστκα και με καποια ενοχη απεναντι στο αγρυπνο βλέμμα του κοινωνικου περιγυρου γιατι και οι δυο προερχονταν απο αυτον.
Οταν επεσε το Ανατολικο Μπλοκ και γυναικες απο τα διαφορα πρωην Σοβιετ εφτασαν εδω παρανομες, αγνωστες, δεμενες χειροποδαρα σαν τα ζωα και ετοιμες να κανουν οτιδηποτε και για ελαχιστα για να επιβιωσουν, ο Ελληνας που εκεινο τον καιρο ειχε πια αρχισει να καταναλωνει και το συναισθημα του " αναπτυγμενου " του σηκωνε την ψωλη ειδε ξαφνικα την πουτανα απο θυμα, "κοινωνικο αγαθο" και θεωρησε οτι τα διαβατηρια με τους σλαβικους τυπωμενους χαρακτηρες απανω που κραταγε ο δουλεμπορος στην τσεπη για να μη μπορουν οι κοπελες να γυρισουν πισω ηταν κατι σαν συναγερμος που βαζεις στο καινουργιο σου αμαξι για να μη στο κλεψουν ...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου