Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012

"ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΤΕΛΗΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ" ενα "μυστικο" ντοκυμαντερ


Κυκλοφορεί περιπου σαν αστικος μυθος για τους περισσοτερους που ασχολουνται και ψαχνουν τα "πισω απο τις καμερες" του Ελληνικου κινηματογραφου. Για τους παλιους ομως που εζησαν στ'αληθεια πισω απο τις καμερες γυριζοντας ταινιες ειναι κοινο μυστικο.
Προκειται για ένα σεναριο κινηματογραφικης ταινιας που ξεκινησε να γραφεται, (στην αρχη για πλάκα, αλλα μετα, τουλαχιστον συμφωνα με τα οσα λεγονται το πραγμα σοβαρεψε), απο μια παρεα τεχνικων, σκηνοθετων, που δουλευαν οι περισσοτεροι απο αυτους στον ελλ. κινηματογραφο τη δεκαετια του 60, αλλα και καποιων αλλων που δεν ειχαν επαγγελματικη σχεση με το αντικειμενο. Σκοπος τους ηταν να γυρισουν μια ταινια που θα αμφισβητουσε τον ελληνικο κινηματογραφο οπως ειχε διαμορφωθει και θα αποδομουσε κλασσικες σκηνες που ειχαν κανει το γυρω του κοσμου εκεινη την εποχη. Μολις γυριζαν την ταινια - μυστικα παντα- θα την εστελναν να προβληθει στο εξωτερικο.
Ηταν μια διαμαρτυρια.
Μιλαμε για μια εποχη που τα ενημερωτικα φιλμακια διαβεβαιωναν με το κλασσικο πια σλογκαν πως η Πρωτευουσα ηταν "μια πολη που δεν εχει να ζηλεψει τιποτα απο τις αντιστοιχες Ευρωπα'ι'κες" με αποτελεσμα ταινιες σαν το "ΣΥΝΟΙΚΙΑ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ" να καταδιωκονται στην κυριολεξια, απο τη Λογοκρισια, ως επικινδυνες για την εικονα της αναπτυσομενης Ελλαδας στην υπολοιπη Ευρωπη, αν οχι στον υπολοιπο Κοσμο. Αν μαλιστα σκεφτεί κανεις, πως η εταιρια παραγωγης εκλεισε αμεσως μετα την προβολη και οι περισσοτεροι συντελεστες της παραλιγο να τερματισουν αδοξα την καριερα τους, ως εχθροι του Εθνους, μονο και μονο γιατι κατεγραψαν στον φακό, εικόνες απο μια "Παραγκουπολη" 10 λεπτα με τα ποδια απο το Κεντρο της Αθηνας, μιλαμε για πραγματικα αγριες και πολυ σκοτεινές διαδικασιες.
Την ιδια εποχη, στην Ευρωπη, που τοτε καθοριζε ακομα τις εξελιξεις στον κινηματογραφο, γινοταν ενας μικρος χαμος. Νουβελ Βαγκ, πρωτοποριακη διασπαση του αφηγηματικου αξονα, σεναριακες προσεγγίσεις σε θεματα Ταμπου, βρεττανικο "φρί σίνεμα", εξαιρετικα δειγματα Τσεχοσλοβακικου κινηματογραφου και αλλα πολλα έκαναν τους εδω δημιουργους να νιωθουν ακομα πιο ασφυκτικά στην ηδη μιζερη ( τουλαχιστον γι'αυτους) ελληνικη κατασταση. Οι προσπαθειες που εβλεπαν το φως της μονταζιερας και απλωνονταν στο ασπρο πανι σε καποια κινηματογραφικη αιθουσα της συμφορας συνηθως, ηταν πολυ λιγες.
Κατα τ'αλλα το ελληνικο κοινο της εποχης ηταν κουρδισμένο στο εξιδανικευμένο στυλ που λανσαρε ο Φινος με κλασσικους αφηγηματικους αξονες οπως για παραδειγμα το δοκιμασμενο μοτιβο "ΣΤΑΧΤΟΠΟΥΤΑ": δηλαδη μια φτωχη κοπελα στην αρχη, μια κακια μητρια στη μεση και ενας πλουσιος ωραιος νεος στο τελος, ολα αυτα μαζι με λιγη φαρσα και φυσικα αρκετη ελαφρολα'ι'κη μουσικη ( για τους καλους χαρακτηρες του σεναριου) ενω δεν ελειπε και καποια μουσικη που μιμουταν την τζαζ για να υποδηλώσει την παρουσια του κακου συνηθως πλουσιου.

Αν σκεφτει κανεις ποσες ταινιες του "παλιου καλου ελληνικου κινηματογραφου" εχουν γυριστει με αυτο
το πανομοιότυπο σεναριο μπορει να συμπερανει ισως πως αυτη η μυστικη "συνομωσια" των αντιδραστικων τεχνικων και σκηνοθετων ειχε μια βαση. Αν μαλιστα σκεφτουμε επισης πως αυτο που ονομαζουμε "Παλιος ελληνικος κινηματογραφος" απεχει απο τον "Νεοελληνικο κινηματογραφο" μολις 6-7 χρονια με το ζορι, επισης καταλαβαινουμε πως οι φοβοι τους επιβεβαιώθηκαν. Mεγαλο μεριδιο ευθηνης βεβαια σ'αυτη την ατυπη διασπαση εχουν και οι μετέπειτα κινηματογραφιστες που προσπαθησαν να διαχωρισουν τη θεση τους ( οτι εκανε μυστικα και η ομαδα του 60 ) αλλα το εκαναν σπασμωδικα και με μια διαθεση εκδικησης ξεφευγοντας ( αλλα αυτο ειναι μια αλλη ιστορια)


Ο τιτλος που συμφωνα με την ερευνα φαινεται να ηταν ο επικρατεστερος αναμεσα στην ομαδα ειναι το
" ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΤΕΛΗΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ".
Ειναι μια ολοκληρη ατακα κατευθειαν κλεμενη απο μια κινηματογραφικη κωμωδια της εποχης το: " ΟΤΑΝ ΛΕΙΠΕΙ Η ΓΑΤΑ" σε σεναριο και σκηνοθεσια Αλεκου Σακελαριου. Το πρωτο που υποπτεύεται κανεις ειναι οτι ο Σακελαριος ανηκε στην ομαδα και γι'αυτο με καποιο τροπο ισως και να μην ισχυει γιατι το σιγουρο ειναι οτι θα τραβαγε αμεσως τις υποψιες οταν η ταινια θα προβαλοταν στο εξωτερικο.

(Μαθετε εδω περισσοτερα στοιχεια για το υλικο του ντοκυμαντερ )

Επισης στο ντοκυμαντερ θα γινει καποια προσπαθεια να γυριστουν σκηνες του σεναριου με τον τροπο που φαινεται πως ηθελαν να ακολουθησει η ομαδα, ετσι ωστε να εχουμε και μια ιδεα για το πως θα φαινοταν και θα ακουγοταν η ταινια.

Η σκηνοθεσια ειναι του Μιχαλη Καφανταρη ενω η διευθηνση φωτισμου ειναι του Νικου Χανιωτη. Βασικους ρολους στην αποδοση των σκηνων του σεναριου θα ερμηνευσει η Αργυρω Μουστακα Βρετου:
Εδω ενα μικρο διαφημιστικο σποτ για το ντοκυμαντερ "ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΤΕΛΗΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ" :
video

2 σχόλια:

  1. Το σκάλισες και το βρήκες κι αυτό, ε;
    Λοιπόν, επειδή είσαι φίλος, να σου δώσω μερικές έξτρα πληροφορίες που είχαν κυκλοφορήσει τη δεκαετία του '80, στις θεματικές μεταμεσονύκτιες προβολές που διοργάνωναν στο ΙΝΤΕΑΛ οι αδελφοί Κοτρώνη και συγκεκριμένα όταν προβαλλόταν ένα κολάζ μονταρισμένων αποσπασμάτων (ίσως τμήματα του παλιού φιλμ) με γενικό τίτλο: "Αν είσαι μάνα και πονείς, πες μου τι βλέπει ο Στεφανής".
    Είχα μάθει λοιπόν (δεν θέλω να πω από ποιον επειδή δεν ζει πλέον ο άνθρωπος) οτι την εποχή που γυριζόταν η ταινία "Όταν λείπει η γάτα", ο ξάδερφος του Γιάννη Βογιατζή (και συνονόματός του) επίσης Γιάννης Βογιατζής συμμετείχε σε μια ταινία του Βέγγου που λεγόταν "ο Βασιλιάς της γκάφας". Σ΄αυτή την ταινία φροντιστής ήταν ο Ερρίκος Καλουτάς (της γνωστής οικογενείας) ο οποίος ανήκε στο κυνηγημένο συνεργείο του "Συνοικία το Όνειρο". Λέγεται οτι η ιδέα της ταινίας στην οποία αναφέρεσαι ξεκίνησε σαν αστείο από αυτούς τους δυο -ο Γιάννης ο Βογιατζής ίσως ήθελε να κάνει πλάκα στον ξάδερφό του, ο Καλουτάς, ίσως, εκτός από την πίκρα του για το κυνήγι που έτρωγαν μετά τη "Συνοικία το Όνειρο" να ένιωθε και κάπως πικαρισμένος επειδή γινόταν προσπάθεια αναβίωσης του φαινομένου των αδελφών Καλουτά (τα Καλουτάκια) από τις αδερφές Μπρόγερ (τα Μπρογεράκια) που έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση στη συγκεκριμένη ταινία... Όλα αυτά βέβαια είναι υποθέσεις οι οποίες μου μεταφέρθηκαν μεταξύ κονιάκ και χαβαλέ -το πιο πιθανό είναι να κάνανε σ΄εμένα πλάκα εκμεταλλευόμενοι την περίέργειά μου, γι΄αυτό τις μεταφέρω με τρομερές επιφυλάξεις. Πρόκειται πάντως για έναν ακόμα αστικό μύθο, αυτό είναι σίγουρο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σε ευχαριστω θερμα φιλε για τις πληροφοριες. Ναι προκειται σαφως για εναν ακομα αστικο μυθο που ομως πρεπει επιτελους να γινει γνωστος στον κοσμο γι'αυτο και πιστευω πως το ντοκυμαντερ εχει και καποια γοητεια εκτος απο το οποιο ιστορικο ενδιαφερον

    ΑπάντησηΔιαγραφή