Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2012

" Εκεί κάπου στο 1986 ... "

 



(Πλατεία Εξαρχείων, δεκαετία 60
                                                     Από το αρχείο του Γεωργίου Μπακούρου )




"Η πλατεία των Εξαρχείων είχε κάτι. Μια γοητεία, μια μυρωδιά, ένα λεωφορείο, μια βιβλιοθήκη, ένα πανεπιστήμιο, μια λογοτεχνία, μια στάση ζωής. Λησμόνησες το σουβλατζίδικο του Μερακλή. Λειτουργούσε σαν άσυλο ιδεών. Επόμενο ήταν να 
μαντρώνει πάσης φύσεως απροσάρμοστους. Από αναρχικοί μέχρι χαφιέδες, η πόρτα ανοιγόκλεινε και μπαινόβγαιναν ελεύθερα, ανταλλάσσοντας ιδέες με ύβρεις και πιστοποιητικά φρονημάτων. Κάποτε η κατάσταση εκτραχύνθηκε. Εκεί κάπου στο 1986. Μπερδεύτηκαν οι 
ιδέες μεταξύ τους, γονιμοποιήθηκαν και προέκυψαν νόθες, κι αυτές με τη σειρά τους γέννησαν προβοκάτορες, οι οποίοι κι έβαλαν φωτιά στην πλατεία. Έτσι κάηκαν όλα. Το λεωφορείο, η βιβλιοθήκη, το πανεπιστήμιο, η λογοτεχνία, η γοητεία, η μυρωδιά, η στάση ζωής, κι έμειναν τα αποκαΐδια να καπνίζουν την πίπα του συμβιβασμού αλλά και του σοσιαλιστικού ρεαλισμού. Έκλεισε και το σουβλατζίδικο.
Και να μην ξεχνάμε ότι όλα αυτά έγιναν με τη συνδρομή της αστυνομίας, γιατί τότε έδινε εξετάσεις για το μεταπτυχιακό της στην υπαρκτή σοσιαλιστική αστυνόμευση. Φτηνά την είχα γλιτώσει πάντως ένα βράδυ έξω από το Green Door…
Δόθηκε, έτσι, ένα τέλος σ’ έναν χαριτωμένα ακραιφνή όσο και ρομαντικό θεσμό, αυτόν του αναρχικού κινήματος, με αποτέλεσμα να καταβαραθρωθεί κι η γοητεία της εν λόγω πλατείας. Τι κρίμα για την Ελλάδα να μην έχει τον δικό της Γκοντάρ,
ώστε να αποδώσει με την προσήκουσα τεχνική το σουρεαλισμό αυτού του κινήματος, κινηματογραφώντας την τόσο αλαλούμ διαδρομή από τη γέννηση μέχρι και τον επίσημο θάνατό του! Ουρές έξω από την Αλκυονίδα θα είχαμε! Αλήθεια τι έγινε αυτό το σινεμά; Ελένη! Η Αλκυονίδα υπάρχει ακόμα; το Βοξ; η Ριβιέρα; Και το Στούντιο ρε Ελένη! Φασμπίντερ και ξερό ψωμί! Και μετά με τα πόδια στην Ίντριγκα ή στον Ιπποπόταμο! Παναγία μου ποδαρόδρομος!
Δεν σώζεται φωταγωγημένη η απαρχή του κινήματος. Δεν ήταν κίνημα, σερβιέτα της εξουσίας ήταν. Ποιος να θυμάται τώρα! Έχει ήδη κηρυχθεί διατηρητέα στη μνήμη πάρα πολλών, όμως, η κηδεία του. Να ζήσουμε να τους ξεχάσουμε. Μια κηδεία που εξελίχθηκε σε εντυπωσιακή τελετή, με κορυφαία στιγμή τη σουρεαλιστική παρέλαση των ελάχιστων αναρχικών, που ήταν ταυτόχρονα εγκλωβισμένοι τόσο στο κίνημά τους, όσο και στον ιστορικό χώρο του Χημείου. Ένα μάτσο κωλόπαιδα. Κι αν ο απεγκλωβισμός τους από το κίνημα δεν μπορεί να προσδιορισθεί με ακρίβεια, δε συμβαίνει το ίδιο με τον απεγκλωβισμό τους από το Χημείο. Ένα μήνα μετά την κατάληψή του από τις φίλιες δυνάμεις τους, αποχώρησαν, φροντίζοντας πρώτα να βάλουν τη φωτιά που έκαψε τα πάντα.
Σε βοήθειά τους για την ολοκλήρωση του έργου τους προσέτρεξαν σύμπασες οι διμοιρίες των περίφημων, τότε, Μονάδων Αποκατάστασης Τάξης. Μεγάλε Αρκουδέα! Κύριος όμως! Άψογος! Ελένη θυμάσαι που είμαστε περιφρούρηση στις αφίσες του, τότε που είχε κατέβει για βουλευτής; Κάποιος έπρεπε να περιφρουρεί τη φωτιά να καίει εντός των καθορισμένων ορίων. Έτσι κάηκε η πλατεία των Εξαρχείων. Ήταν ασφαλισμένη; Με μια παρέλαση, την οποία περιφρουρούσε η σοσιαλιστική αστυνομία, για να κάψει στο διάβα της ιδέες κι αρώματα μιας επικίνδυνης εποχής!
Πέρασαν τα χρόνια κι η πλατεία εκσυγχρονίστηκε, όπως άλλωστε όλη η Ελλάδα. Έμειναν όμως τα πατήματα στο δρόμο να θυμίζουν ή να κοιμίζουν συνειδήσεις. Τώρα πια τα Εξάρχεια δεν είναι άσυλο ιδεών. Δρομοκαϊτειο σύνορο. Είναι μια κουρσεμένη περιοχή του κέντρου των Αθηνών. Εξακολουθούν όμως να ασκούν μια γοητεία λόγω του ονόματος τους. Εξάρχεια, σαν να λέμε εξ αρχής. Αρκετά όμως. Ας πιάσω πάλι το βιβλίο.

Εξάρχεια. Στην οδό Βαλτετσίου, κοντά στο θερινό κινηματογράφο Ριβιέρα, έμενε ο Τζίμης. Συμπάθησε από την αρχή την περιοχή, όχι για την ιστορία της αλλά για την ελευθεριότητα και τα φθηνά της ενοίκια. Έπειτα, ήταν και η τοποθεσία της. Κέντρο του κέντρου των Αθηνών. Όπου και να ήθελες να πας, πήγαινες με τα πόδια. Αρκεί να μην είχες ποδάγρα. Ο Τζίμης δεν οδηγούσε αυτοκίνητο, μόνο μηχανάκι κι αυτό για τη δουλειά του. Συνεπώς ένιωθε απολύτως ελεύθερος μένοντας στα Εξάρχεια ..."


( Απόσπασμα απο το μυθιστόρημα του Λευτέρη Κρητικου: 
Διατίθεται ελεύθερα με άδεια Creative Commons μέσω του δικτυακού τόπου www.saitapublications.gr )

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου