Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2015

Ενας πασιγνωστος αγνωστος ...


Aπο την ταινια "ΟΥΡΑΝΟΣ" του Π. Κανελοπουλου (1962)





Τυχαια μια μερα μετα τον θανατο του στις 4 Αυγουστου, χωρις να εχουμε ακουσει οτι πεθανε ο ηθοποιος Νικος Τσαχιριδης-αλλωστε δεν περασε ουτε καν στα ψηλα των καναλιων και του ραδιοφωνου - τον αναφεραμε με φιλο σε μια απο αυτες τις συνηθισμενες συντομες συζητησεις που σκανε απο το πουθενα μεσα στο αμαξι. 
Βρεθηκαν ευτυχως καποιοι και εγραψαν μετα για τον "σκλρο του ελληνικοπυ κινηματογραφου" τις τελευταιες μερες. Δεν χρειαζεται να τα αναφερω ξανα εδω υπαρχουν στο διαδυκτιο, θα πω μονο οτι  συμφωνω με οσα γραφτηκαν.
 Πρωτη φορα που τον ειδα τον σιχαθηκα. Ημουν γυρω στα 6 ή 7 και στο μερος που παραθεριζα ηρθε ενα φορτηγο εστησε ενα προχειρο σινεμα σε μια αλανα και επαιξε τις "Φυλακές Ανηλικων" μια ταινια που δεν ηταν για παιδακια 6-7 χρονων οποτε κανονικα δεν θα επρεπε να μου κοψουν εισητηριο και να με αφησουν να περασω, αλλα αυτα στις αρχες του 80 στην Ελλαδα ηταν λεπτομεριες.
 Εκει εκανε τον δεσμοφυλακα που τον φωναζαν ολοι "ΘΕΟ" οποτε και αυτος πλακωνε στις Χριστοπαναγιες και σκοτωνε στο ξυλο τον Μανεση τον Πετροχειλο και ενα τσουρμο ακομα κωλοπαιδα των και καλα "εφηβικων ελληνικων ταινιων" της εποχης στα προτυπα των αμερικανικων ¨Πορκυς"
. Ψαρωτικος οσο δεν παιρνει με ατσαλινο βλεμμα που αργοτερα το συναντησα και σε κατι παιδια μπουμπουκια μονιμως "κουμπωμενα" με στιλετα πειραγμενες μηχανες, θαμωνες σε παμπ σαν την "Αλεξαντερ" και τη "Σκαντυ", Πλατεια Αμερικης-Βικτωρια ή ακομα χειροτερα Λενορμαν που την επεφταν συχνα στο σχολειο μου και στις γυρω περιοχες για να φερμαρουν πετσινα, λεφτα, μποτες. Οταν τελειωσε η ταινια με ειχαν πεισει οι πουστηδες οτι ειχαν  χρησιμοποιησει πραγματικο μπατσο και οχι ηθοποιο
Ο Νικος Τσαχιριδης υπηρξε για μενα κατι σαν ο "Πασιγνωστος αγνωστος" του κινηματογραφου και της τηλεορασης και μεχρι αρκετα μεγαλος τον μπερδευα συνεχεια με τον Πανο Λυκομητρο εναν αλλο ηθοποιο στην ιδια κατηγορια των "πασιγνωστων αγνωστων" που εμφανιζοταν και αυτος σε σηριαλ στην τηλεοραση της δεκαετιας του 80 οπως οι ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ του Θωμοπουλου η εδινε τη  φωνη του  σε  μεταγλωτισμενα κινουμενα σχεδια.
 Τον Τσαχιριδη τον συναντουσα εδω και εκει σε διαφορες κινηματογραφικες ή τηλεοπτικες σκηνες, χωρις ποτε να θελω να μαθω ποιος ειναι, ωσπου πριν δεκα χρονια περιπου τον ξανασυνατησα  σε βιντεο   μια παλια ελληνικη ταινια . Οταν τελειωσε ηταν η πρωτη φορα που εψαξα να βρω στους τιτλους το ονομα του. Ο Νικος Τσαχιριδης επαιξε σε πολλες ταινιες και σειρες.
Θεωρω προσωπικα οτι η πραγματικα μεγαλη του στιγμη που δεν ξερω αν γραφτηκε αλλα θα επρεπε ειναι ως λοχιας του Αλβανικου μετωπου στον "Ουρανο" του Κανελοπουλου (
1962) σε μια απο τις πιο δυνατες σκηνες της ταινιας, στο δασος με τις ξιφολογχες, -οι συντομες συζητησεις με τον "επιστημονα" και τον στρατιωτη με τις τρυπιες μποτες πριν τη μαχη, τα δευτερολεπτα που η φωνη του ηρεμει γιατι ξερει οτι ζηταει απο ανθρωπους να σκοτωθουν λογω διαταγων και φυσικα το φιναλε της σκηνης, συντομο, απλο, συγκινητικο χωρις Φωσκολικες παπαρες
Ισως να ηταν τα δεντρα εξω απο το τζαμι του αμαξιου οπως τρεχαμε στο σκοταδι που μου θυμισαν αυτη τη σκηνη απο την ταινια του Κανελοπουλου, τον ηθοποιο Νικο Τσαχιριδη και καπως ετσι να επιασα συζητηση για εκεινον με τον φιλο μου οπως τρεχαμε μεσα στη νυχτα ισως να ηταν κατι αλλο, δεν ξερω. Τελος παντων το θεμα ειναι πως νιωθω οτι καθε φορα που θα αναφερθουν καλλιτεχνες σε "συζητησεις αυτοκινητου" , ειδικα επειδη αυτες οι συζητησεις αρχιζουν σχεδον παντα τυχαια, θα ειναι παντα μια ενδειξη για αυτους, πως με καποιο τροπο καταφεραν να περασουν στη συλλογικη μνημη,
μικρη ή μεγαλη, μικροι ή μεγαλοι, δεν εχει σημασια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου