Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2015

Whither goest thou, America, in thy shiny car in the night?

         


O Tασος απο την ταινιοθηκη μου ειπε πριν δυο τρεις εβδομαδες:
Η αιθουσα επαιζε ενα ντοκυμαντερ του 1964. Η ταινια κατεγραφε σε ριαλ ταιμ το Χαρλεμ την χρονικη στιγμη ακριβως που οι συμμοριες Μαυρων και Πορτορικανων παλευαν για την επικρατηση στους δρομους του. 
Μπηκε ενας μονο θεατης, χιπστερ, οτι φοραγε απανω του ηταν σιξτις. Γυαλια, στενο παντελονι καρο, γραβατουλα, κουρεμα χωριστρα πλαγια, γυαλιστερο παπουτσακι λευκο, καπελο γκρι. μουστακι. Εφυγε στα 15 λεπτα. Τον ρωτησα αν φευγει γιατι δεν του αρεσε η ταινια. Απαντησε:
" ενταξει δεν ξερω βασικα νομιζα οτι θα μιλαγε για το εξηντα. Αυτο ηταν στ' αληθεια γυρισμενο το 60"
Απο εδω και περα αυτη η ατακα θα λεει για μενα τη διαφορα μεταξυ αυτων που αγαπουν μια εποχη και αυτων που αγαπουν τα ριβαιβαλ.
Οι δευτεροι ειναι και αυτοι που βλεπουν τη σειρα ΜΑD MEN για λογους ντεκορ και μονο και συχναζουν σε ρετρο μαγαζια με ονοματα τυπου "ΟΝ ΤΗΕ ROAD" γιατι ναι μεν ξερουν οτι αυτος ειναι ο τιτλος του βιβλιου του Κερουακ, που ηταν μπιτνικ, αλλα που δεν θα πιασουν οσες φορες και αν διαβασουν το βιβλιο τη φραση που εχει μεσα, την πιο ευστοχη παραβολικη εικονα που γραφτηκε ποτε για την μεταπολεμικη Αμερικη:
" kατα τα που πηγαινεις Αμερικη, με το γυαλιστερο αμαξι μεσα στη νυχτα?"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου